انتخاب مستقیم شهردار مشروعیت شوراها ا افزایش میدهد

برخی اعضای شوراهای شهرها به ویژه شورای شهر تهران لایحه جدید مدیریت شهری را کاهش‌دهنده قدرت و وزن شوراها در کشور می‌دانند. با این حال وزارت کشور به عنوان طراحی‌کننده این لایحه با این موضوع مخالف است. معاون امور شهرداری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری کشور می‌گوید این لایحه تقویت‌کننده جایگاه شوراها در کشور است 

اقتدار پرس/علی نوذرپور در گفتگو با «شهرما» با اشاره به اینکه لایحه مدیریت شهری بر واگذاری وظایف دولت به مدیریت شهری و مدیریت محلی تاکید دارد، می‌گوید: این لایحه نقطه آمال مدیریت شهری در کشور است. این لایحه ۲۹۳ ماده است. اگر یکی از بندهای آن را شاهد مثال بیاورند که وزارت کشور در راستای تمرکزگرایی حرکت کرده ما هم قبول می‌کنیم. اما آن چیزی که وزارت کشور تنظیم کرده مبتنی بر تمرکززدایی است و بر تفکیک وظایف محلی از وظایف ملی و واگذاری آن به شهردار‌ی‌ها و شوراها تمرکز دارد. به نظر می‌رسد اگر این امر به هیچ وجه به معنای دولتی کردن مدیریت شهر نیست.

شوراها به قانون انتخاب مستقیم شهردار کلانشهرها بیش از هر مورد دیگری معترض‌اند چراکه به اعتقاد آنها این موضوع تنها ابزار نظارتی شورا بر شهرداری را از بین می‌برد اما بازهم وزارت کشور با این موضوع مخالف است.نوذرپور در پاسخ به این شبهه می‌گوید:انتخاب شهردار به وسیله مردم یک الگوی مدیریت شهری است که در کشورهایی با نظام‌های فدراتیک که دولت‌های محلی دارند هم اجرا می‌شود. نظام‌های فدرال که حکومت‌های محلی دارند هم این کار را می‌کنند. نظام‌های سیاسی بسیط یا ساده مانند ایران امکان عمل فدرالی وجود ندارد با این حال وزارت کشور تا جایی که قانون اساسی اجازه می‌داد در قانون مدیریت شهری تا مرز تمرکززدایی سیاسی جلو رفته است.

به اعتقاد معاون امور شهرداری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور انتخاب شهردار توسط مردم یک عمل مردمی است. یعنی هرچه نهادهای انتخابی بیشتر باشد به معنای این است که بیشتر به مردم در تصمیم‌گیری‌ها حضور دارند و مشروعیت اقدامات بیشتر می‌شود. این برداشت اشتباه شوراییان است که فکر می‌کنند با انتخاب مستقیم شهردار حوزه اختیارات آنها محدود می‌شود.

به گفته او اگر پیشنهاد انتخاب شهردار در وضعیت کنونی و بدون افزایش و توسعه وظایف شوراها ارائه می‌شد حرف مخالفان درست بود اما در این لایحه کل وظایفی که از جنس امور محلی است به مدیریت شهری واگذار شده. در این صورت شورا مسلط بر شهر می‌شود و بر همه اموری که جنبه محلی دارد احاطه پیدا می‌کنند و امکان نظارت و قانونگذاری در امور محلی را پیدا می‌کند.

نوذرپور در ادامه با تاکید بر اینکه شورای قوی و توسعه‌یافته نیاز به یک شهردار قوی و توسعه‌یافته دارد، می‌گوید: شهرها نیاز به شهرداری دارند که دارای ثبات شغلی باشد و بتواند در مدت زمان طولانی‌تری در مدیریت شهری حضور داشته باشد تا بتواند برنامه‌هایی که به مردم در انتخابات وعده داده را عملیاتی کند.

به گفته او همه کشورهایی که دارای نظام انتخاباتی‌اند حداقل عمر اجرای یک برنامه را چهار سال قلمداد می‌کنند. اما اگر به عمر متوسط شهرداران در ایران نگاه کنیم این عمر دو سال است. به اعتقاد نوذرپور مسلما شهرداری که هر روز در معرض برکنارشدن است نمی‌تواند برنامه‌ریزی کند و مطابق برنامه عمل کند و به کارهای مقطعی و زودگذر روی می‌آورد و این شهر و مدیریت شهری است که ضربه می‌خورند. ضمن اینکه انتخاب شهردار به وسیله مردم مشروعیتی بر مشروعیت شوراها اضافه می‌کند که این ضعف نیست و نقطه قوت است.

مطالب مرتبط