خلیج تا ابد فارس

اقتدارپرس/دهم اردیبهشت روز ملی خلیج فارس است. به همین بهانه قصد داریم درباره علت این نامگذاری قدری چندسطری بنویسیم . شاید شما هم می‌دانید که خلیج فارس بعد از خلیج مکزیک و هادسون سومین خلیج بزرگ جهان است و اهمیت آن از دید هیچکس پنهان نیست. این خلیج، که در مسیر انتقال نفت و گاز ایران و کشورهای عربی قرار گرفته، سرشار از معدن‌های نفت و گاز است و به همین دلیل جزو منطقه‌‌های استراتژیک و پر اهمیت در سطح بین‌المللی است. خلیج همیشگی فارس از شمال با ایران، از غرب با کویت و عراق، از جنوب با عربستان، امارات متحده عربی و بحرین همسایه است. این خلیج از طریق تنگه هرمز به دریای عمان و آب‌های آزاد جهان راه دارد. طبق نقشه‌های قدیمی وسعت آن در گذشته بیشتر از حال بوده؛ به دلیل همسایگی با کشورهای عربی بسیاری از آن‌ها بارها برای تحریف نام آن تلاش کردند اما همیشه ایرانی‌ها با برگزاری پویش‌های مختلف اعتراض خود را به این تغییر نام اعلام کردند و توانستند نامش را برای همیشه ثبت کنند.
«دلیل نام‌گذاری دهم اردیبهشت اما این است که نیروهای پرتغالی از ۲۱ تا ۳۰ آوریل ۱۶۲۲ میلادی و قریب ۴۰۰ سال قبل سواحل جنوب ایران را پس از ۱۱۷ سال حضور یا اشغال ترک کردند. برخی ۲۱ و بعضی ۳۰ آوریل آورده‌اند اما روند ۹ روزه درست‌تر است.
شاه عباس در عهد صفویه و در سال ۱۶۲۱ هرمز را از چنگ پرتغالی‌ها درآورد و سال بعد در آوریل ۱۶۲۲ و در پی رشادت‌های لشکریان ایران به فرماندهی «امامقلی‌خان» خلیج فارس را ترک کردند.
شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در سال‌های اخیر بر پایۀ همین تاریخچه دهم اردیبهشت را به عنوان روز ملی خلیج فارس نام‌گذاری کرده است.
بر اساس نوشته‌های مورخان یونانی (هرودوت، گزنفون و استرابن) یونانیان نخستین مردمانی بودند که به این دریا «پارس» یا «پارسه» گفتند.
در اسناد یونانی و از زبان مورخان نیز با تعبیر «پرسی‌کوس سینوس» به معنی «خلیج فارس» رو به رو می‌شویم.
خلیج فارس، سومین خلیج (شاخاب) بزرگ جهان است.
شاید این پرسش شکل گیرد که پس چرا و چگونه «خلیج ع ر ب ی» در برخی کشورهای عربی مرسوم شد؟ ریشۀ ماجرا را باید در به قدرت رسیدن «جمال عبدالناصر» در مصر و تلاش برای اتحاد عربی و تحریک و تهییج آنان دانست و اصرار بر این عنوان به جای خلیج فارس؛ خلیج همیشه فارس…»
سیدمجتبی علوی
مازندران ساری
اردیبهشت ۱۳۹۹

مطالب مرتبط